-Axır vaxtlar adını yaman çox çəkirəm.

-Xəbərim var, axır vaxtlar yaratdıqlarımın hamısı nəinki adımı çəkir, həm də adımdan yaman çox istifadə edirlər. Elə buna görə də Musanı da, İsanı da , Məhəmmədi də göndərdim ki, aramızda məsafə yaransın. Amma başınıza ağıl gəlmədi ki, gəlmədi.

-Elə yaradanda ağıllı yaradaydın da...

-Mənim yaratdığımla sizlər arasında fərq mənim özümü də təccübləndirir. Ağınız da,qaranız da bir-birinə qatışıb. Hansı birinizi də dindirsələr, öncə məndən başlayıb, sonra özünüzdə dayanırsınız. Nə qorxunuz var, nə də hürkünüz. Göndərdiyim kitabların da başına elə oyun açıbsınız ki, "Dekameron” əsəri daha mərifətli olub onların yanında. Toyuq, cücə hələ də su içəndə başını yuxarı qaldırıb mənə dua edə-edə suyunu içir. Sizlər isə yanınızdakı o qızın və ya oğlanın canına dua edə-edə istədiyinizi edirsiniz.

-Neyniyək bəs, yaratmaq istəyirik və qarşımızda səni görürük. Keçi də kəsilmək istəyəndə çobanının çomağına sürtünər. Məncə əslində bu qədər din yaradıb, peyğəmbər göndərməyə ehtiyac yox idi. Elə bir tək özün olardın, bir də biz. Yoxsa indi az qala bürokratik bir labirint yaranıb. Sənə bir söz demək üçün 124 min peyğəmbərə yalvarmalıyıq. Nə bilim, göndərdiyin dinlərin qaydalarına, özlərinin yaratdığı qaydalara əməl etməliyik. Bir sözlə başını qaldırırsan ki, səndən başqa hamıya dua etmək lazımdı. Səndən isə sadəcə qorxmaq lazımdı. Qorxa-qorxa da ağlımıza gələni edirik. Amma peyğəmbər elan etmədiyin Oşonu o günü oxuyurdum. Onun yanaşması məncə daha rahatdı.

-Elə hamınız eyni ağıldasınız. Bir balaca ağıl hiss edən kimi birinci məni müzakirə etməyə başlayırsınız. Biriniz deyirsiniz ki, qorxmalıyıq, digəriniz deyirsiniz ki, sevməliyik. Başqa biriniz də deyirsiniz ki, bütün günü gəlib yanınızda oturmalıyam ki, mövcud olduğuma inanasınız. Bir Nəsimiyə imkan verdim ki, insan olaraq nəsə desin,onu da məndən pis günə qoydunuz. Axırda özüm də anlamadım Allah kimdi. Bir xoşuma gələn keyfiyyətiniz odur ki, ruhunuza əliniz çatmır. Ona görə də hələ ki, dözməyə dəyər. Amma bir sirr də mən açım?

-Aç.

-Axır vaxtlar sizlərə o qədər alüdə olmuşam ki, artıq məni məişət problemləri daha çox düşündürür. İndi hiss edirəm ki, EQOm o qədər güclü olub ki, özüm kimi birini yaratmamışam ki, arada dərdləşim. Ağıl ağıldan üstündür axı. Son vaxtlar, daha doğrusu İsadan sonra o qədər aqressiv olmuşam ki, Məhəmmədə özümü az qala qanqster kimi göstərmişəm. İndi də melanxolik olub getmişəm. Baxıram ki, əksəriyyətinizdə şəxsiyyətin ikiləşməsi gedir və ortaya çıxara bilmədiyiniz o biri "siz” mənə daha çox oxşayır. Məndə də şəxsiyyətin ikiləşməsi başlayıb və Allah deyil, özüm olmaq istəyirəm. Arada Nəsimiyə dediklərimi özüm üçün zümzümə edirəm. Nəyi?

Ey özündən bixəbər qafil oyan,

Haqqa gəl kim haqq deyil batil oyan.

Olma bu fani dünyaya mail, oyan,

Mərifətə nəsnə qıl hasil oyan!

Ay ilə günəş üzün heyranıdır,

Mişk ilə ənbər saçın tərxanıdır,

Çün Nəsimi aləmin sultanıdır,

Dövranın, dövran onun dövranıdı.

-Hə... Səbrli ol...

Allahın son etirafı

(Allahla söhbət)

-Axır vaxtlar yaman adını çox çəkirəm.

-Xəbərim var,axır vaxtlar yaratdıqlarımın hamısı nəinki adımı çəkir,həm də adımdan yaman çox istifadə edirlər. Elə buna görə də Musanıda,İsanıda ,Məhəmmədi də göndərdim ki, aramızda məsafə yaransın.Amma başınıza ağıl gəlmədi ki, gəlmədi.

-Elə yaradanda ağıllı yaradaydında...

-Mənim yaratdığımla sizlər arasında fərq mənim özümü də təccübləndirir. Ağınızda,qaranızda bir-birinə qatışıb. Hansınızıda dindirirlər öncə məndən başlayıb, sonra özünüzdə dayanırsınız. Nə qorxunuz var, nə hürkünüz. Göndərdiyim kitablarında başına elə oyun açıbsınız ki, "Dekameron” əsəri daha mərifətli olub onların yanında. Toyuq,cücə hələ də su içəndə başını yuxarı qaldırıb mənə dua edə-edə suyunu içir, sizlər isə yanınızdakı o qızın və ya oğlanın canına dua edə-edə istədyinizi edirsiniz.

- Neyniyək ey, yaratmaq istəyirik və qarşımızda səni görürük. Keçidə kəsilmək istəyəndə çobanının çomağına sürtünər. Məncə əslində bu qədər din yaradıb,peyğəmbər göndərməyə ehtiyac yox idi. Elə bir başa özün olardın birdə biz. Yoxsa indi az qala bürokratik bir labrint yaranıb. Sənə bir söz demək üçün 124 min peyğəmbərə yalvarmalıyıq, nə bilim göndərdiyin dinlərin qaydalarına, özlərinin yaratdığı qaydalara əməl etməli,bir sözlə başını qaldırırsan ki, səndən başqa hamıya dua etmək lazımdı. Səndən isə sadəcə qorxmaq lazımdı. Qorxa-qorxada ağlımıza gələni edirik. Amma peyğəmbər elan etmədiyin Oşonu o günü oxuyurdum. Onun yanaşması məncə daha rahatdı.

- Elə hamınız eyni ağıldasınız. Bir balaca ağıl hiss edən kimi birinci məni müzakirə etməyə başlayırsınız. Biriniz deyirsiniz ki, qorxaq, biriniz deyirsiniz ki, sevək. Biriniz deyirsiniz ki, bütün günü gəlib yanınızda oturum ki, olduğuma inanasınız. Bir Nəsimiyə imkan verdim ki, insan olaraq nəsə desin,onuda məndən pis günə qoydunuz. Axırda özümdə anlamadım Allah kimdi. Bir xoşuma gələn keyfiyyətiniz odu ki, ruhunuza əliniz çatmır. Ona görə də hələ ki, dözməyə dəyər. Amma bir sirrdə mən açım?

-Aç

-Axır vaxtlar sizlərə o qədər alüdə olmuşam ki, artıq məni məişət problemləri daha çox düşündürür. İndi hiss edirəm ki, EQOm o qədər güclü olub ki, özüm kimi birini yaratmamışam ki, arada dərdləşim. Ağıl ağıldan üstündü axı. Son vaxtlar , daha doğrusu İsadan sonra o qədər aqressiv olmuşam ki, Məhəmmədə özümü az qala qanqster kimi göstərmişəm. İndidə melonxolik olub getmişəm. Baxıram da əksəriyyətinizdə şəxsiyyətin ikiləşməsi gedir və ortaya çıxara bilmədiyiniz o biri siz mənə daha çox oxşayır. Məndə də şəxsiyyətin ikiləşməsi başlayıb və Allah yox özüm olmaq istəyirəm. Arada Nəsimiyə dediklərimi özüm üçün zümzümə edirəm.

Nəyi?

Ey özünden bixeber qafil oyan

Haqqa qel kim haqq deyil batil oyan

Olma bu fani dünyaya mail oyan

Merifete nesne qil hasil oyan!

Ay ilə günəş üzün heyranıdır,

Mişk ilə ənbər saçın tərxanıdır,

Çün Nəsimi aləmin sultanıdır,

Dövr anın, dövran onun dövranıdı

-Hə... Səbrli ol...

Eldəniz ELGÜN